Badania prenatalne, niepotrzebne ryzyko czy szansa na zdrowie?

Badania prenatalne to procedury medyczne, które wykonuje się u kobiet w ciąży. Ich celem jest wykrycie ewentualnych chorób lub wad płodu już w 10 tygodniu ciąży. Niektórzy rodzice twierdzą, że wolą nie wiedzieć, czy ich dziecko urodzi się chore lub czy jego życie jest zagrożone. Rezygnacja z wykonania badań prenatalnych pozbawia ich tym samym szansy na to, aby przygotować się na narodziny dziecka obciążonego wadą genetyczną czy zaplanowania leczenia bądź rehabilitacji.

Badania prenatalne nieinwazyjne (przesiewowe)

Przesiewowe badania prenatalne to nieinwazyjne procedury, a więc nie stwarzające zagrożenia ani dla matki, ani dla jej dziecka. Należą do nich test PAPP-A, wykonywany między 10 a 13,5 tygodniem ciąży, test potrójny (między 14 a 20 tygodniem) oraz test podwójny, któremu kobiety poddają się między 14 a 16 tygodniem ciąży. Ponadto warto wykonać również badania przezierności karkowej płodu (NT), które polega na ocenie przez lekarza zbiorniczka płynu na karku płodu. Dzięki wymienionym badaniom możemy dowiedzieć się, jakie jest ryzyko wystąpienia u płodu:

  • Zespołu Downa,
  • Zespołu Edwardsa,
  • Zespołu Turnera,
  • Rozszczepu kręgosłupa,
  • Braku kości nosowej,
  • Bezmózgowia.

Przesiewowe badania prenatalne służą ocenie określonych parametrów biochemicznych we krwi matki oraz wykonaniu USG. Pacjentki, u których ryzyko pojawienia się wady genetycznej u płodu jest wysokie, mogą zostać skierowane na inwazyjne badania.

Prenatalne badania inwazyjne (diagnostyczne)

Prenatalne badania inwazyjne wiążą się ryzykiem komplikacji, które kształtuje się na poziomie od 0,5 do 1%. Zwykle na takie badania pacjentkę kieruje lekarz. Wśród inwazyjnych badań prenatalnych wyszczególnić można: amniopunkcję (pobranie płynu owodniowego), biopsję kosmówki i kardocentezę (pobranie krwi z żyły pępowinowej). Dzięki badaniom diagnostycznym można określić bardzo wiele chorób i wad płodu (m.in. zespół Downa, fenyloketonurię, hemofilię, mukowiscydozę). Badanie służy określeniu liczby i kształtu chromosomów, które są odpowiedzialne za rozwój określonych wad u płodu. Na inwazyjne badania prenatalne zgłaszają się kobiety, które poroniły w poprzedniej ciąży lub urodziły dziecko z genetyczną wadą, pochodzą z rodziny, w której tego rodzaju wada wystąpiła bądź przeprowadzone badania nieinwazyjne wykazały podwyższone ryzyko wystąpienia wady u płodu.

Jakie informacje niosą ze sobą wyniki badań prenatalnych?

Polskie Towarzystwo Ginekologiczne (PTG) zaleca wykonanie badań prenatalnych w okresie od 11 do 14 tygodnia ciąży, między 20 a 24 tygodniem, a także między 28 a 32 tygodniem. Inwazyjne badania prenatalne wiążą się z pewnym, aczkolwiek bardzo niskim ryzykiem dla zdrowia i życia dziecka, nie mniej są jednocześnie szansą na zdiagnozowanie poważnej wady genetycznej i choroby u płodu. Dzięki wynikom badań prenatalnych mamy możliwość wspólnie z lekarzem opracować plan leczenia dziecka, u którego wystąpiła choroba i psychicznie przygotować się do narodzin. Niektóre schorzenia mogą być skutecznie leczone jeszcze w czasie przebywania płodu wewnątrz macicy, w niektórych przypadkach konieczna będzie interwencja lekarza tuż po urodzeniu dziecka. Z pewnością warto poddać się badaniom prenatalnym, aby uspokoić skołatane nerwy i zdecydować o postępowaniu w kolejnych ciążach. Wyniki badań wcale nie muszą okazać się negatywne. Dobre wyniki uspokoją rodziców, którzy bez stresu będą mogli oczekiwać narodzin dzidziusia.

Źródła:

[1] Badania prenatalne, ARSMedical, PDF.

[2] http://badaniaprenatalne.pl/badania_prenatalne/#refundacja

[3] https://parenting.pl/badania-prenatalne

Leave a reply

Partnerzy

t